एकदा गावात नाटकाचे सत्र लागलं. शहरातून आलेल्या नाट्यसंस्थेने स्थानिक युवकांना प्रशिक्षण दिलं आणि गावाच्या पाट्यावर एक लघु नाटक ठेवलं. वसुंधराने ते पाहिलं आणि अचानक तिच्या अंत:करणात काहीतरी जागृत झालं. नाटकानंतर ती घरातली जुनी शर्ट बांधून, आईबाबांना सांगून, गावातील लहानग्यांना छोटी छोटी गोष्ट ऐकवायला लागली. तिच्या आवाजात काहीतरी वेगळंच होतं — ती जे सांगत असे ते शब्द नव्हते; ते अनुभव होते.
This genre has become a significant part of Marathi literature, offering: marathi zavazavi katha extra quality